ISHIMARU ❤ Photograph&Cosplay

สวัสดีครับ วันนี้ขอบอกก่อนเลยว่า "กรอบไปทั้งตัว"แต่ก็ "สนุกสุดเหวี่ยง" ไปเลยเหมือนกัน

เพราะวันนี้ผมมีโอกาสไปจัดกิจกรรมที่บ้านราชวิถีกันครับไปกับเพื่อนเยอะมาก ๆ เืกือบ 20 กว่าคนเห็นจะได้

ความจริงตอนแรกมีไปกัน 30 คนรวมครูที่ปรึกษาไปด้วย แต่สุดท้ายก็มากันแค่ 20 ประมาณที่เหลือติดธุระแล้วก็มาไม่ได้จริง ๆ ซึ่งรวมถึงคุณครูเองที่ก็มีธุระที่ต่างจังหวัดมาไม่ได้ทำให้เป็นที่น่าเสียดายอย่างมาก

ตอนแรกเวลาที่ผมที่ควรไปจริง ๆ ก็คือ 7 โมงเช้าครับ แตพอดีเกิดปัญหากับทางบ้านนิดหน่อย เลยกว่าจะได้ออกมาก็ปาไป 10 โมงกว่า ขึ้นแท็กซี่มา วิ่งหอบกล้องหอบของพรุงพรังเหมือนคนบ้าไปที่โรงอาหารอย่างเหน็ดเหนื่อย มาถึงเขาก็เริ่มจะให้ถ่ายรูปกันเลยทีเดียว ในตอนแรก ๆ มือของผมเลยสั่นเสียจนรูปเบลอเสียไปไม่รู้กี่รูปต่อกี่รูปกันเลยทีเดียวเชียว

อยากจะบอกครับว่าน้องในรูปสุดท้าย ที่ใส่เสื้อฟุตบอลอยู่นั้นเด็กผู้หญิงครับ ผมแอบเสียมารยาทไปซะงั้น คิดว่าเขาเป็นผู้ชายแล้วเรียกเขาว่าสุดหล่ออีก ทั้ง ๆ ที่บ้านราชวิถีมีแต่เด็กผู้หญิงเท่านั้น แอบรู้สึกอับอายเหลือเกิน แต่พอมารู้กันทีหลังว่าใคร ๆ ก็เพิ่งรู้จากปากเราเนี่ยแหละก็พอยิ้มได้นิดนึง

ความจริงผมไม่ได้เรียงรูปลงมาเป็นเซ็ตภาพ หรอกครับ แต่เห็นว่ามันน่าจะเข้ากันก็เอามา แต่ส่วนใหญ่เวลาก็จะใกล้เคียงไล่เลี่ย ๆ กันนั้นแหละนะครับ ในรูปสุดท้ายถ้าเห็นน้องคนที่ใส่เสื้อสีชมพูล่ะก็ ตอนก่อนหน้านี้น้องเขาไม่ได้ยิ้มเลยซักกะนิด ! กลับนั่งร้องไ้ห้อยู่อีกแน่ะ เพราะว่าตอนที่แจกของกิจกรรม น้องเขาถูกเพื่อนผลักล้มทั้ง ๆ ที่ควรจะได้น่ะครับ ผมเห็นเขาก็เลยพามาปลอบแล้วก็ถ่ายรูปแทน ก่อนจะพาไปเอาตุ๊กตา ซึ่งตอนหลังก็กลับมายิ้มอีกครั้งครับ

มาถึงตอนมื้อกลางวัน งานนี้ทุกคนกินเหมือนไม่ได้กินมา 3 วัน คงเพราะเป็นข้าวมันไก่แสนอร่อยแล้ว คงยิ่งไปกันใหญ่ ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อยจนน้องยังเป็นงง ประมาณว่า 'เมิงอดอยากมาจากไหนเนี่ย???' ตอนแรกหาที่นั่งไม่ได้ เห็นพื้นหลังโรงอาหาร-หน้าโรงครัวมันโล่งดีนักผมก็เลยเป็นผู้นำเทรนด์นั่งลงไปซะก่อนเลย หลัง ๆ ก็เลยมาันั่งสุมหัวให้น้องมาจิกกบาลเล่นกันตรงนั้นไป  

เริ่มทำการเก็บบรรยากาศถ่ายสต๊าฟแล้ว บางคนก็ไม่ได้ถ่ายเพราะขี้อายกันเกินแก้ไขไปเสียแล้ว - -" เสื้อส้มล่างซ้ายนั้นผมเองแหละครับ อย่าสงสัย ผมเป็นผู้หญิงครับ เพียงแต่แค่ชอบพิมพ์ครับตามท้ายเท่านั้นเอง  

โิ้อ้ววว ,, อันนี้ก็ภาพรวมหมู่กันเลยทีเดียว ทั้งสต๊าฟทั้งน้อง ๆ เวทีล้นเลย เสียดายไม่มีผมติดอยู่ในรูปถ่ายด้วย

และปิดภาพสุดท้ายด้วยเค้กวันเกิดของทุกคนที่อยากจะให้มีชื่อตัวเองอยู่บนเค้ก ซึ่งก็มีชื่อผมด้วย ฮะ ๆ

ขอบอกว่าวันนี้มีความสุขมาก ๆ จริงครับเพราะว่าได้เล่นกับเด็ก ๆ แล้วก็สนุกดีเหมือนกัน มีแต่คนมาห้อมล้อมยังกับเป็นดารา จะว่าไปแล้วตอนไปผมก็เจอกับพื้นซีเมนต์ที่ SJ เคยไปเขียนเหมือนกัน เห็นเพื่อนมันกรี๊ด ๆ กันจะขอถ่ายมาเก็บไว้ให้ดูซักหน่อย  แต่ไม่ได้เอามาลง เพราะไป ๆ มา ๆ ภาพมันสว่างเิกินเลยมองไม่เห็นตัวอักษรเลยซักกะนิด

ผมมีเรื่องจะเล่าทิ้งท้ายด้วย คือว่าตอนไปบ้านราชวิถีตอนที่แจกของ ผมพบพฤติกรรมที่ไม่ดีของน้อง ๆ บางกลุ่มคือ ซุกซ่อนของไว้ใต้โต๊ะ หรือย้ายโต๊ะเพื่อให้ได้ของมากขึ้น จนตอนหลังเราก็ต้องจัดหน่วยตรวจตราของใต้โต๊ะพิเศษขึ้นมาเพื่อการนี้กันโดยเฉพาะ รู้สึกไม่ดีที่เห็นเด็กบางคนมีความเห็นแก่ตัว ในขณะที่ผมมองเห็นเด็กบางคนตอนกินขนมก็แบ่งให้เพื่อนซะจนตัวเองไม่เหลือเลย

ปล. ก่อนกลับมีเด็ก ๆ เดินไปส่งผมถึงหน้าประตูด้วย (ดีใจจัง) หลังจากนั้นผมไปจตุจักรทั้ง ๆ ที่ของเต็มไม้เต็มมือแบบนั้นแหละครับ ได้เสื้อผ้ากลับมาเพียบเลย อิอิ